historia kola
  
Na przełomie lat 1950\1951 grupa entuzjastów myślistwa, wywodzących się z kadry zawodowej Oficerskiej Szkoły Artylerii Nr 2 w Olsztynie, polujący dotych
czas gościnnie w innych kołach łowieckich, postanowiła założyć własne koło łowieckie.


  Zgodnie z obowiązującymi wówczas przepisami, na założenie koła łowieckiego w jednostce wojskowej lub w szkole oficerskiej potrzebna była zgoda dowódcy okręgu wojskowego lub dowódcy rodzaju sił zbrojnych (dot. lotnictwa,  marynarki wojennej itp.). Statutowo koła łowieckie przy jednostkach wojskowych  podlegały pod Wojskowy Związek Łowiecki, będący integralną częścią Polskiego Związku Łowieckiego. W sztabach okręgów wojskowych i rodzajów sił zbrojnych funkcjonowały komórki Wojskowego Związku Łowieckiego, kierowane przez etatowych  łowczych, dysponujące swoimi łowiskami, własnym budżetem oraz limitem kilometrów na środki transportu, które rozdzielano dla podległych wojskowych kól łowieckich. Natomiast dowódca jednostki wojskowej lub komendant szkoły oficerskiej wydawał pozwolenia na broń myśliwską i wyrażał zgodę na przyjęcie nowego członka do podległego mu koła łowieckiego, niezależnie od decyzji zarządu tegoż koła.

       

   Jak wspominali nieżyjący już koledzy Tadeusz Koszmaniuk i Zygmunt Wiśniewski, którzy byli w owej grupie myśliwych, po bardzo długim oczekiwaniu, pod koniec lata 1951 roku dowódca warszawskiego okręgu wojskowego swoim rozkazem zatwierdził  utworzenie wojskowego koła łowieckiego przy Oficerskiej Szkole Artylerii nr 2 w Olsztynie i na wniosek łowczego WOW nadał mu Nr 113.

     

   Na pierwszym zebraniu nowego wojskowego koła łowieckiego Nr 113 przy Oficerskiej Szkole Artylerii Nr 2 w Olsztynie wybrano zarząd w składzie:

       - prezes Leon Witkowski,

       - łowczy Zdzisław Jurkowski,

       - skarbnik Fryderyk Markiewicz i

       - sekretarz Tadeusz Koszmaniuk.

  

   Pierwsze tereny łowieckie dla nowo utworzonego koła Nr 113 w Olsztynie  łowczy WOW przydzielił na terenach podporządkowanych ówczesnym zespołom PGR: Ruszkowo w powiecie działdowskim, Dylewo w powiecie ostródzkim i Klewki w powiecie olsztyńskim. Tereny te użytkowane były przez nasze kolo do utworzenia w Polsce obwodów łowieckich w 1954 roku i przydzieleniu nowych obwodów. W 1955 roku Wojskowy Związek Łowiecki WOW przydzielili kołu nowe obwody łowieckie: nr 117 w gminie Gietrzwałd, nr 139 w gminie Wielbark oraz obwody w Puszczy Piskiej i w okolicach Biskupca. Później koło mialo jeszcze inne obwody łowieckie, które w drodze zamiany z innymi kołami lub w inny sposób zmieniano az do stanu dzisiejszego.


   W 1960 roku opracowano i przyjęto pierwszy statut koła i pierwszą herbową pieczęć koła, której odcisk widnieje na ścianie naszej stanicy myśliwskiej "Orle gniazdo" we wsi Róklas na terenie gminy Wielbark , a w 1964 roku przyjęto nową nazwę kola: Wojskowe Kolo Łowieckie "ORZEL" w Olsztynie.


   Już w 1973 roku najwyższym odznaczeniem łowieckim „ZŁOM” odznaczono naszego kolegę Mikołaja Gumieniuka - jako jednego z pierwszych myśliwych na Warmii i Mazurach, a w latach pózniejszych tym odznaczeniem wyróżniono także kolegów Henryka Szymkiewicza i Wincentego Szczepanika.


   W połowie lat siedem dziesiątych ubiegłego wieku w łowisku Zielone Góry koło wsi Sasek, na terenie warmińskiej gminy Wielbark zaobserwowano po raz ostatni gniazdowanie orła przedniego, którego sylwetka w barwach naturalnych widniej na naszym sztandarze .


   Dwa z naszych obwodów łowieckich zawsze były oddalone od Olsztyna, co utrudniało prowadzenie polowań na tych terenach. Dlatego organizowano myśliwskie noclegownie u miejscowych rolników: m.i. u Państwa Kaczmarczyków w Wielbarku, u Państwa Cielewiczów w Sasku. Noclegownie te funkcjonowały aż do połowy lat siedemdziesiątych ubiegłego wieku. Jednakże koszty wynajmu pokoi noclegowych oraz inne czynniki skłoniły zarząd koła do utworzenia własnej bazy myśliwskiej w dzierżawionych łowiskach na terenie gminy Wielbark.


   W 1977r. życzliwe nam - jak zawsze - władze gminy Wielbark umożliwiły kupno nieruchomości rolnej o pow. 0,18 ha zabudowanej zniszczonym domkiem mieszkalnym we wsi Róklas. Domek wyremontowany wysiłkiem wszystkich myśliwych koła oddano do użytku na "Hubertusa" w 1978 roku. Przez kilka dziesięcioleci ten domek był dla nas nie tylko miejscem odpoczynku po trudach polowań, ale i miejsce spotkań towarzyskich. Przytulność i centralne położenie naszego matecznika sprawiajały, że przegawędziliśmy tam niejedną noc o zwierzynie i polowaniach, spędziliśmy niejedną miłą chwilę - także z naszymi rodzinami. Mieliśmy tu w Róklesie i mamy naszą „mała ojczyzną”. Dlatego naszą stanicę myśliwską w Róklesie nazwaliśmy „ORLE GNIAZDO”.

 

   W 2002 roku ponownie zmieniliśmy nazwę koła na "Koło Łowieckie "ORZEŁ" w Olsztynie" i ta nazwa jest aktualna do dzisiaj.

 

  W roku 2009 domek naszej stanicy myśliwskiej doszczętnie spłonął, ale dzięki ponadprzeciętnym staraniom łowczego Adama Czajkowskiego oraz innych kolegów odbudowano go i oddano ponownie do użytku po zaledwie kilkunastu miesiącach. Gratulujemy im i dziękujemy.


   Niewielkie zróżnicowanie gatunkowe borów wielbarskich i zagospodarowanie niemal wszystkich gruntów ornych na potrzeby rolnictwa powoduje, że w naszych obwodach łowieckich odpowiednie warunki bytowania znajdują takie gatunki jak wilk, łoś, jeleń, sarna, dzik, bóbr czy lis. To umożliwia naszym kolegom pozyskiwanie trofeów klasyfikowanych przez Międzynarodową   Radę Łowiecką (CIC): parostki kozła pozyskanego przez Józefa Krawca, czaszki wilków pozyskanych przez Jana Chodynę czy też oręż dzików pozyskanych przez Alfreda Suchodolskiego, Andrzeja Szymanowskiego i kilku innych kolegów. Pozyskaliśmy także wiele trofeów złotomedalowych i srebrnomedalowych odnotowanych w klasyfikacji krajowej.

 

   Staramy się zintegrować myśliwych i urozmaicać życie towarzyskie naszych członków, organizując zabawy i bale myśliwskie w gościnnych podwojach wojskowej szkoły uzbrojenia w Olsztynie oraz hubertowiny i „ostatnie mioty” po każdym polowaniu, bezpośrednio w kniei lub w „Orlim gnieździe”. Pierwszą zabawę myśliwską zorganizowano w lutym 1960 roku. Najliczniejszą zabawą był bal myśliwski zorganizowany przez Jerzego Podhorodeckiego i jego ekipę na około 1200 (słownie: jeden tysiąc dwieście) osób w hali sportowej szkoły uzbrojenia przy ulicy Warszawskiej w Olsztynie.

 

   Wielu naszych członków niegdyś pełniło i obecnie pełni odpowiedzialne funkcje we władzach wojewódzkich, okręgowych i krajowych Polskiego Związku Łowieckiego:

         - Mikołaj Gumieniuk,

         - Krzysztof Brzeziński,

         - Henryk Szymkiewicz,

         - Wincenty Szczepanik,

         - Feliks Czajkowski,

         - Adam Czajkowski i inni.

 

   W 60–letniej historii WKŁ „ORZEŁ” jego funkcjonowaniem kierowało dwunastu prezesów, a najdłużej „prezesuje” – łącznie 16 lat – obecny prezes, Tadeusz Wiącek. Gospodarkę koła organizowało trzynastu łowczych. Najdłużej tę funkcję pełnił Józef Suchoń – 18 lat.

 

   Obecnie Koło Łowieckie ”ORZEŁ”, liczące 51 członków macierzystych, 17 członków niemacierzystych i 3 stażystów, gospodarzy w trzech obwodach:

  - nr 271 (d. nr 117) o pow. 4 672 ha, na terenie nadleśnictwa Jagiełek;

  - nr 295 (d. nr 139) o pow. 9 447 ha, na terenie nadleśnictwa Wielbark i

  - nr 317 (d.nr 169) o pow. 8 132 ha, na terenie nadleśnictwa Wielbark.

 

   Koło uprawia łącznie ponad 50 ha upraw rolnych. Corocznie wykładamy dla zwierzyny łownej po kilkadziesiąt ton karmy do ponad czterdziestu paśników we wszystkich obwodach, a każdy z członków koła pracuje na rzecz zagospodarowanie łowisk i ochrony środowiska.

 

   Aktualnie pracami koła kieruje zarząd w składzie:

 - prezes: Tadeusz Wiącek;

 - łowczy: Adam Czajkowski;

 - podłowczy: Jerzy Sędziński:

 - skarbnik: Jan Wawrzeniuk;

- sekretarz: Piotr Małachowski.

 

    Powyżej przedstawiłem skrócony zarys historii Koła Łowieckiego "ORZEŁ" w Olsztynie. Historię zaś tworzą ludzie, zwłaszcza ludzie przekazujący młodszym pokoleniom określone wzorce postępowania. I w naszym kole też tak jest. Oto 8 pazdziernika 2011 roku podczas uroczystości wręczenia sztandaru z okazji 60-lecia Koła w szeregu myśliwych stali Adam Czajkowski, Dariusz Dębski, Cezary Lichtenstein, Grzegorz Szczepanik, Andrzej Szymanowski i inni, których ojcowie byli lub są naszymi myśliwymi. Obok nich stali stażyści: Michał Rafalski – syn myśliwego oraz Michał Pieczkin – mój wnuk.

 

   Historia naszego koła widoczna jest także na naszym sztandarze, który od 8 października 2011 roku jest dla nas świętoscią. Na awers w kształcie i  barwach sztandaru wojskowego umieściliśmy bowiem:

      - w centralnej części odcisk pierwszej pieczęci koła z sylwetką orła w jego barwach naturalnych,

      - w lewym górnym rogu herb Olsztyna,

      - w prawym górnym rogu emblemat służby uzbrojenia Wojska Polskiego,

      - w dolnych rogach liście dębu jako symbole naszych braci leśników.

 

Opracował:         

Aleksander PIECZKIN

Olsztyn, 2011r.

 

 

KALENDARIUM

 

1950 - zwołała się grupa inicjatywna w sprawie powołania koła łowieckiego przy Oficerskiej Szkole Artylerii nr 2 w Olsztynie.

1951 - powołano Wojskowe Koło Łowieckie nr 114 przy Oficerskiej Szkole Artylerii nr 2 w Olsztynie.

1960.01.13 - przyjęto pierwszy statut koła.

1960. 02. 13 - zorganizowano pierwszą w historii koła zabawę myśliwską.

1960. 02. 25 - Walne Zgromadzenie zmieniło nazwę koła na "Wojskowe Koło Łowieckie "ORZEŁ" przy Oficerskiej Szkole Uzbrojenia w Olsztynie".

1961 - Władysław Szklarz ustrzelił dzika o wadze tuszy 172 kg.

1962. 05. 23 - Mikołaj Gumieniuk ubił złotomedalowego rogacza.

1964. 05. 13 - przyjęto nazwę: "Wojskowe Koło Łowieckie "ORZEŁ" w Olsztynie".

1966. 03. 25 - zlotym Medalem Zasługi Łowieckiej odznaczono Mikołaja Gumieniuka.

1971. 11. 25 - złotym Medalem Zasługi Łowieckiej odznaczono Henryka Szymkiewicza.

1973. 04. 08 - Józef Iglewski na terenie nadl. Jedwabno ubił pierwszego w historii koła wilka o wadze 47 kg.

1973. 09. 13 - Józef Iglewski na terenie nadl. Wielbark ustrzelił odyńca o wadze tuszy 147 kg.

1973. 09. 21 - Zygmunt Moskal na terenie lowiska "Ostały" ustrzelił odyńca o wadze tuszy 102 kg.

1975. 01. 24 - Mikołaj Gumieniuk został odznaczony wysokim odznaczeniem łowieckim "ZŁOM"..

1976. 11. 30 - Walne Zgromadzenie Czlonków WKŁ "Orzeł" zwolniło emerytów i rencistów od opłat członkowskich w kole.

1977. 04. 26 - koło przejęło od gminy Wielbark kupioną działkę nr 9 o pow. 0,18 ha w miejscowości Róklas.

1978. 08. 28 - na terenie obw. 160 Stanisław Krawiec ustrzelił dzika o wadze tuszy 126 kg.

1978. 11. 12 - w Róklesie uroczystym piknikiem uczczono otwarcie własnego domku myśliwskiego.

1979. 04. 10 - na terenie obw. 149 Zygmunt Zegan ustrzelił dzika o wadze tuszy 118 kg.

1979. 04. 28 - członkowie koła wraz z rodzinami społecznie zasadzili okoła 1 ha lasu obok kolonii "Zadupie Doskonałe" k/Wesołowa na terenie gm. Wielbark.

1979. 09. 04 - na terenie obw. 160 Ignacy Dębski ubił jelenia byka o wdze tuszy 150 kg.

1979. 09. 30 - na terenie obw. 160 Józef Krawiec ubił jelenia byka o wadze tuszy 145 kg.

1979. 11. 08 - na terenie obw. 160 Ignacy Dębski ubił dzika o wadze tuszy 111 kg.

1979. 11. - w łowisku "Pod czołgiem" w obw. 149 Aleksander Pieczkin ustrzelił łosia byka o wadze tuszy 347 kg.

1980. 05. 31 - na terenie obw. 160 Stanisław Sobczak ubił kozła o wadze tuszy 30 kg.

1980. 08. 29 - na terenie obw. 160 Krzysztof Grześkowiak ubił kozła o wadze tuszy 27 kg.

1980. 09. 16 - na terenie obw. 149 Edmund Lichtenstein ubił jelenia byka o wadze tuszy 180 kg.

1980. 09. 22 - na terenie obw. 160 Józef Jabłoński ubił jelenia byka o wadze tuszy 159 kg.

1983 - Jan Chodyna ustrzelił waderę.

1984. 02. 15 - Jan Chodyna odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.

1985 - Stanisław Michałowski ustrzelił wilka.

1986 - członkowie koła własnym sumptem wybudowali most na rzece Sawica, łączący łow. "Papiernia" w obw. 149 z łow. "Zielone Góry" w obw. 160.

1991. 10. 09 - Jan Chodyna ustrzelił dubleta w wilkach.

1992. 01. 25 - zorganizowano bal myśliwski z okazji 40-lecia koła.

1992. 10. 10 - Jan Trukan został mianowany generałem brygady WP.

1995. 02. 04 - zorganozowano bal myśliwski.

1995. 10. 10 - Jan Trukan został mianowany generałm dywizji WP.

1996. 02. 10 - zorganizowano bal myśliwski.

1996. 12. 13 - ukazał się sygnalny numer kwartalnika "Myśliwiec Warmińsko-Mazurski".

1997. 05. 18 - odbyło się wyjazdowe, wspólne posiedzenie zarządu i komisji rewizyjnej koła w obwodach 149 i 160.

1998. 05. 13 - przyjęto nowy statut koła.

1998. 05. 13 - Walne Zgromadzenie Członków anulowało wszystkie dotychczas obowiązujące uchwały i uchwaliło nowe, uwzględniające realia czasów obecnych.

2000. 03. 01 - Jan Codyna odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.

2002. 05. 28 - zmieniono nazwę koła na: "Koło Łowieckie "Orzeł w Olsztynie".

2009 - doszczętnie spłonął domek myśliwski "Orlego Gniazda" w Róklesie.

2011. 10. 08 - w stanicy myśliwskiej "Orle Gniazdo" w Róklesie uroczyście wręczono sztandar dla Koła Łowieckiego "ORZEŁ" w Olsztynie.

2011. 10. 08 - Koło Łowieckie "ORZEŁ" w Olsztynie odznaczono wysokim odznaczeniem łowieckim "ZŁOM".

2011. 10. 08 - zlotymi Medalami Zaslugi Łowieckiej odznaczono Józefa Suchnia i Tadeusza Wiącka.

2011. 10. 08 - w Wielbarku w karczmie "Leśniczanka" zorganizowano bal myśliwski z okazji 60-lecia koła.

2012. 11. 10 - po polowaniu hubertowskim na dziedzińcu "Orlego Gnazda" poświęcono kapliczkę św. Huberta.

2012. 11. 10 - po polowaniu hubertowskim wręczono członkom koła opracowany przez kol. Michała Pestę album fotograficzny z ubiegłorocznych uroczystości 60-lecia koła.